zondag 13 september 2015

Blote voeten vs nieuwe schoenen

“Ga even zitten. Ik moet je iets vertellen, zegt hij. “Oh”, zeg ik, “Je hebt een vriendin”. “Ja, hoe weet je dat?”, en hij kijkt verbaasd. Ik wist natuurlijk allang dat dit moment eraan zat te komen en heb me erop proberen voor te bereiden, maar de tranen wellen toch op. Weer een moment van verwijdering en afscheid nemen dringt zich aan mij op.

Het zijn ook tranen van ongeloof. Het scheidingsconvenant is weliswaar net getekend, maar de rechter moet nog zijn uitspraak doen. Lekker dan, denk ik. We zijn nog niet eens gescheiden of er is al een opvolgster benoemd. Meteen vraag ik mijn ego om zijn mond te houden en zeg welgemeend: “Ik hoop dat jullie heel gelukkig worden”.

“Wat denk jij?”, zeg ik tegen een vriend, terwijl ik op de knop moet drukken om een nieuwe domeinnaam vast te leggen. “Is www.thuiskomenbijjezelf.nu ook een naam die mannen zou aanspreken, want ik wil natuurlijk niet alleen vrouwen kunnen helpen in mijn praktijk”. “Nou, ik zal heel eerlijk zijn. Het is wel een vrouwending. Je moet zo denken: bij vrouwen slaat alles naar binnen. Bij mannen alles naar buiten. Dus www.weggaannaareenander.nu is meer een echte mannensite!”

Ik moet vreselijk om hem lachen, maar bedenk me tegelijkertijd, met het verhaal van mijn ex nog in mijn systeem, dat hij wel eens gelijk kan hebben. Zodra er in de ‘markt’ ook maar enigszins het vermoeden bestond dat mijn relatie van bijna 25 jaar over was, kreeg ik behoorlijk wat berichtjes en vriendschapsverzoeken. En niet alleen van vrijgezelle mannen. “Het leek wel alsof ze allemaal even kwamen polsen of ik dan een betere keus zou zijn”, zei ik tegen diezelfde vriend. “Ja”, zegt hij. “Eigenlijk is het heel logisch. Je gooit geen oude schoenen weg, voordat je nieuwe hebt en op blote voeten is het zo moeilijk lopen”.

Hoe moeilijk en pijnlijk het bij tijd en wijle is. Hoe eenzaam en verdrietig ik mij vaak nog voel. Hoe groot het verlangen naar 'samen' ook is. Ik denk dat ik voorlopig maar op blote voeten blijf lopen. Het schijnt goed voor me te zijn. Ik heb tijd nodig om naar binnen te keren. Daar de boel op te schonen en te doorleven. Dan pas kan ik mijn blik weer naar buiten richten om uit te gaan kijken naar een paar nieuwe schoenen.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen