woensdag 23 mei 2012

De wijsheid kwijt

‘We zijn wijsheid kwijt’, vertelt Jane Goodall in een interview aan de Telegraaf. Jane Goodall is een 79-jarige primatologe die jarenlang in Gombe Tanzania de chimpansees heeft bestudeert. Ze vertelt de verslaggever dat chimpansees op een bijzondere wijze aandacht aan hun kinderen besteden. “Terwijl mensen hun kinderen in een crèche stoppen. We zijn de verbinding met onze eigen kinderen totaal kwijtgeraakt.”

Nu ik zelf wat ouder wordt, boeien mij de uitspraken van de oudere medemens. Daar waar ik het vroeger vaak geneuzel van een bejaarde vond, raken mij de meningen van de wijzer geworden senior me nu. Misschien omdat ik nu zelf kinderen heb? Of misschien omdat ik aan den lijve hebt ondervonden dat veel wijsheden echt de kern raken.

We leven in een maatschappij die heel maakbaar is. We kunnen de lijven die we willen kopen bij de plastisch chirurg. We kunnen geld verdienen en allerlei goederen, die we eigenlijk voor onze eerste levensbehoefte niet nodig hebben, aanschaffen. We kunnen onze relaties beëindigen, omdat we tegen moeilijkheden aanlopen en we toch echt geen zin hebben in gedoe. En omdat dat allemaal te kunnen bereiken stellen we onszelf op het eerste plan en zijn we misschien minder bezig met de basis en met de behoeften van onze kinderen.

Wat betekent dat voor kinderen. In welke wereld leven zij? Wat zien zij allemaal? En als wij zo druk zijn met onszelf, onze eigen ontwikkeling, onze banen en het invullen van onze eigen behoeften? Wat betekent dat voor de aandacht die we hen schenken? Ik ben ervan overtuigt dat Jane gelijk heeft als ze zegt dat: ‘Als we een keuze maken, staan we er niet bij stil hoe deze beslissingen de generaties na ons beïnvloedt.’

Soms verlang ik er gewoon naar om zo primair te leven als een chimpansee. Weg van de heftigheid van onze samenleving. Lekker in de natuur, genietend van de warmte van je familie. Met hele duidelijke structuren van wie is de baas. Je alleen maar druk te maken om wat te eten. Lekker elkaar een beetje te vlooien. Veel tijd besteden aan je kinderen. Met de kleinste op je rug lekker slingeren van boom tot boom. En dan maar hopen dat de mensen, die de wijsheid nog niet kwijt zijn, ons lekker met rust laten en niet onze leefomgeving ook bedreigen.